Blog 1

Ik leg mijn plan voor aan de Jury bestaande uit: Paul Faassen, Gioa Smid en Max Kisman

Hoe het begon
Ik haalde mijn papiertje als docent kunst met een idee. Creativiteit stimuleren bij leerlingen op het voortgezet onderwijs, op een andere manier dan ze tot nu toe gewend zijn. Ver af van de kant en klare opdrachten die kinderen op de basisschool al met de pap lepel ingegoten krijgen, geen kabouters en prinsessen van papier-maché meer. Ik heb het idee dat deze kabouters en prinsessen tekenen op de middelbare school doorgezet wordt maar dan op een iets complexere manier. Het draait vooral om de techniek, voor het mooiste werkje krijgt een 9 als cijfer en het tegenovergestelde (wat dat dan ook mag betekenen) een veel lager cijfer. 
Tuurlijk de ene leerling heeft meer geoefend in bijvoorbeeld tekenen dan een andere leerling. Maar creativiteit gaat over iets anders. Het gaat over anders denken over je eigen maken. Het is een houding die je bij alles in je toekomst gaat helpen, of je nu tandarts, brandweer, in politiek, docent of iets totaal anders wordt. Juist om actuele maatschappelijke problemen op te lossen hebben we creatieve denkers nodig. En kunst is de plek waar het zou moeten gaan over deze manier van denken. 

Een handleiding met opdrachten en gespreksonderwerpen voor leerlingen. Tevens het idee waarmee ik afstudeerde op de docentenopleiding.

Een pagina uit de handleiding

Ik bedenk de gekste opdrachten zoals: Hoe ziet het eruit als het kunst regent? Hoe klinkt het als het allemaal teveel is? Wat is het tegenovergestelde van dans? Hoe teken je een prullenbak met gevoel? Ik baseer mijn ideeën op een boek geschreven door filosoof Edward de Bono die handvaten biedt om het logische brein te omzeilen. Bijvoorbeeld door elementen met elkaar te combineren die normaal gesproken niets met elkaar gemeen hebben. Kunst is geen individu of iets wat zich daadwerkelijk kan uitspreken. Maar wat als kunst dat wel kon en hoe zou het er dan uit zien als kunst "nee!" zou zeggen? 
Naast opdrachten bedenk ik ook gespreksonderwerpen. Leerlingen vergelijken elkaar vaak, worden daar onzeker door en halen zichzelf met niet werkende gedachten omlaag. Ik vind het hartstikke gek dat er juist bij beeldende kunst geen ruimte is om te praten over deze gedachten en gevoelens. Hoe ga je daar dan mee om? Er zijn echt oplossingen voor nare niet werkende gedachten. Maar om zo te kunnen denken moet je ook creatief leren denken. Het is soms niet eenvoudig om positieve dingen te bedenken over je eigen werk. We doen nou eenmaal graag cynisch en denken vaak helemaal niet in werkende gedachten. Ik doe het daarom alvast even voor met teksten zoals op de foto hiernaast. Het is belangrijk dat we leerlingen ook vertellen dat wat ze maken ook anders mag zijn, of gewoon raar. Want dat zijn juist de meest creatieve ideeën vaak.  

Een pagina uit de handleiding

Back to Top